Katolicka stowarzyszenie młodzieży


 

                                                                  


Bł. Karolina 
                                   
  
 
 
 
 
 
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 Św. Stanisław Kostka  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Historia

 

 

      Historia Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży wiąże się ściśle z historią Akcji Katolickiej w Polsce. To właśnie z Akcji Katolickiej wyrosły pierwsze młodzieżowe organizacje katolickie. Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej i Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Żeńskiej. W 1918 roku na terenie Polski istniały różne organizacje. Pod wpływem encykliki Ubi arcano Piusa XI w latach 20-tych pojawiły się tendencje do powołania w Polsce Ligii Katolickiej. W 1930 roku erygowano Naczelny Instytut Akcji Katolickiej z siedzibą w Poznaniu. W trzy dni później papież Pius XI zatwierdził statut tej organizacji. Rozpoczęło się budowanie Akcji Katolickiej w diecezjach. W 1934 roku postanowiono ujednolicić stowarzyszenia wchodzące w skład AK. Wtedy właśnie powstały Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej i Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Żeńskiej. Główny trzon w obu stowarzyszeniach stanowili członkowie dotychczasowego Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej utworzonego już w 1919 roku.

Obydwa stowarzyszenia młodzieżowe podporządkowane były AK. Posiadały one jednak pewną odrębność: prowadziły własną działalność posiadały własne władze i strukturę organizacyjną.         W okresie międzywojennym młodzież jednoczyła się pod hasłem Budujmy Polskę Chrystusową. Ówczesna działalność KSMM i KSMŻ prowadzona była na czterech płaszczyznach: religijnej kulturalno-oświatowej charytatywnej społeczno-patriotyczne.

Na każdym polu młodzież prowadziła liczne akcje, które dyktowane były palącymi potrzebami tamtych czasów oraz zagrożeniami dla Ojczyzny i Kościoła. Uczenie zaangażowania w życie społeczne zaowocowało w późniejszych czasach okupacji zaangażowaniem członków Akcji Katolickiej w Armii Krajowej.

Wybuch wojny spowodował że działalność Akcji Katolickiej w Polsce została zaprzestana. Po wojnie władze komunistyczne zabraniały wszelkiego niezależnego zrzeszania się. Wskutek bałaganu administracyjnego udało się zarejestrować KSMM w archidiecezjach krakowskiej i poznańskiej. Niestety nie udało się reaktywować KSMŻ. Toteż Kardynał Sapiecha powołał do istnienia w diecezji krakowskiej Żywy Różaniec Dziewcząt – nieformalną grupę która miała stanowić odpowiednik KSMŻ. Wkrótce jednak nasiliły się represje ze strony władz.W 1953 roku rozwiązano zarówno KSMM jak i ŻRD. Wielu KSM-owiczów zamordowano, wielu skazano na śmierć lub więzienie. Mimo nasilających się represji KSM kontynuował swą działalność nieoficjalnie. Spotkania prowadził Ks. Kardynał Karol Wojtyła – najpierw w Niegowici jeszcze jako wikary, później w parafii Św. Floriana w Krakowie. W latach 1972-79 udało się mu zorganizować Synod Diecezjalny.

Rok 1989, kiedy Polska odzyskała suwerenność, zrodziła się idea odrodzenia KSM-u. Inicjatorem był były KSM-owicz – Ks. Prałat Antoni Sołtysik – proboszcz parafii Św. Mikołaja w Krakowie. Z jego inspiracji Konferencja Episkopatu Polski wydała 10 paź¬dziernika 1990 roku dekret powołujący Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży nadając mu osobowość prawną kościelną. W dniu 30 kwiet¬nia 1993 roku podczas Kolejnej Konferencji Episkopatu zatwierdzony został Statut Stowarzyszenia, a w dwa miesiące później – rozporządzeniem Ministra – Szefa Urzędu Rady Ministrów – KSM uzy¬skał osobowość prawną cywilną. Zadowolenia z faktu reaktywowania Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży nie krył Ojciec Św., który w swoim przemówieniu do KSMowiczów mówił : „Liczy na was Chrystus, liczy na was pani Jasnogórska, liczy na was Kościół. Liczy na was i potrzebuje was Polska! Właśnie jako KSM”.

 

Patroni

 

Bł. Karolina Kózkówna

 

        Urodziła się 2 sierpnia 1898 roku we wsi Wał-Ruda koło Brzeska, w Galicji. Ochrzczona została 7 sierpnia w kościele parafialnym w Radłowie przez ks. Józefa Olszowskiego, w obecności rodziców chrzestnych – Jana Kosmana i Karoliny Łopuszyńskiej. Była czwartym z jedenaściorga dzieci Jana i Marii Kózków w ubogiej, chłopskiej rodzinie. Całe życie spędziła w rodzinnej wiosce, bardzo aktywnie uczestnicząc w życiu religijnym. Była bliską współpracowniczką miejscowego proboszcza – ks. Mendrali – w organizowaniu życia i grup parafialnych (Apostolstwo Modlitwy, Bractwo Wstrzemięźliwości, Żywy Różaniec), pomagała także w prowadzeniu wiejskiej czytelni. Dnia 18 listopada 1914 r. we wsi Wał-Ruda została zamordowana jako 16-latka, broniąc się przed zgwałceniem przez rosyjskiego żołnierza na początku I wojny światowej. W pogrzebie wzięło udział około 3 tysięcy ludzi. Bł. Karolina szybko otoczył kult męczeństwa i świętości. 18 listopada 1917  roku, na polecenie bp. Leona Wałęgi dokonano przeniesienia zwłok Karoliny z miejsca jej pochówku do specjalnego grobowca położonego w pobliżu kościoła parafialnego w Zabawie. Działalność biskupów Stepy i Ablewicza zainicjowały oficjalny proces beatyfikacyjny, rozpoczęty ostatecznie w 1965 r. 30 czerwca 1986 r. został przyjęty dekret o męczeństwie Karoliny Kózkówny; 10 czerwca 1987 r., podczas wizyty w Tarnowie, papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną. Jako młoda dziewczyna, która oddała życie, broniąc swojej czystości, stała się patronką Ruchu Czystych Serc (RCS), Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM) i Diecezji Rzeszowskiej. Wspomnienie liturgiczne obchodzimy 18 listopada.

 

 

Św. Stanisław Kostka

 

       Urodził się w Rostkowie pod Przasnyszem. 1550 roku jako syn kasztelana zakroczymskiego. Mając lat 14 został wyprawiony ze starszym bratem Pawłem do Wiednia. Uczęszczał tam do gimnazjum, czyniąc postępy w nauce. Żył równocześnie intensywnym życiem religijnym. Od choroby w 1565 roku zdecydowanie zmierzał do realizacji powołania zakonnego. Natrafił jednak na trudności ze strony rodziny. By ich uniknąć w 1567 r. uszedł do Bawarii; skąd został skierowany do Rzymu, gdzie wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Opinia świętości, jaka mu towarzyszyła już pod koniec życia, wzmogła się jeszcze bardziej po jego śmierci. Zachwyciwszy wszystkich swoją duchową dojrzałością i rozmodleniem zapadł w sierpniu następnego roku na malarię i zmarł późnym wieczorem w wigilię Wniebowzięcia NMP. W 1670 r. został ogłoszony błogosławionym, a uroczysta kanonizacja nastąpiła w 1726, której dokonał Benedykt XIII. Jest patronem polskiej młodzieży. Przedstawia się go w towarzystwie anioła udzielającego mu Komunii św. i z liliami – symbolem czystości i niewinności.

 

Hymn

 

Hej do apelu stańmy wraz

Budować Polskę nową!

Ojczyzna wolna wzywa nas Do pracy ręką głową

Nie wydrze nam jej żaden wróg

Tak nam dopomóż Bóg! (bis)

Młodzieży Polskę nową twórz Potężną

Bogu miłą Gdy z nami Bóg przeciw nam któż

On jest najwyższą siłą Zwyciężym znój i stromość dróg

Tak nam dopomóż Bóg! (bis)

Sztandarem naszym będzie Krzyż Co ojców wiódł

do chwały I nas powiedzie także wzwyż

Gdzie buja orzeł biały

Ojczyźnie spłacim święty dług

Tak nam dopomóż Bóg! 

 

10 zasad

 

1. Kochaj Boga, szerz Królestwo Chrystusowe w swojej duszy, w swojej rodzinie i w swym środowiskuBóg jest Najlepszy, Najmędrszy i Wszechmocny, jest naszym Ojcem. Bogu wszystko zawdzięczamy. Musimy dbać o wszystkich, dla których możemy coś zrobić, aby byli lepszymi katolikami. Mamy szerzyć naukę Chrystusa w swej rodzinie, wśród sąsiadów, w otoczeniu szkoły, uczelni, pracy i wśród innych członków narodu.

2. Służ czynnie Kościołowi i OjczyźnieMiej oczy szeroko otwarte, od razu rób wszystko, co dobrego możesz. Jako światły Katolik stajesz się obrońcą Kościoła odpierając ataki na religię, kierując przeciwników Boga. Praca dla Ojczyzny ma większe znaczenie niż obrona na polu bitwy. Kiedy trzeba jej będzie bronić, nie powinieneś uchylać się od tego.

3. Kształcić swój umysł, swą wolę, swe serceNie żałuj czasu na czytanie dobrych książek, słuchanie dobrych wykładów. Bierz udział w pożytecznych rozmowach, pogadankach, ćwiczeniach. Trzeba mieć umysł jasny i prawdziwą wiedzę. Nawet najjaśniejszy umysł nie wystarcza, tam, gdzie nie ma silnej woli. Ćwicz więc wolę, a serce swe uczyń wrażliwym na potrzeby innych.

4. Szanuj swą godność, bądź prawy i czystyWielka jest godność człowieka, stworzonego przez Boga, odkupionego przez Syna Bożego. Wielka jest godność młodego człowieka. Staraj się byś niczym niegodnym imienia tego nie splamił. Bądź prawy i czysty, unikaj grzechu, zwłaszcza nieczystego.

5. Pracuj chętnie, cudzą pracę szanuj, dąż do sprawiedliwości społecznejRoztropnie kierowaną pracą możemy budować silną i szczęśliwą Polskę. Kto umie pracować i zna trud pracy, ten nigdy nie pokusi się o zniszczenie owoców cudzej pracy, ani dorobku poprzednich pokoleń, czy dobra wspólnego.

6. Szerz chrześcijańską kulturę życia. Bądź uprzejmy, koleżeński, pomagaj chętnie bliźnimGrzeczność i uprzejmość charakteryzuje dojrzałego chrześcijanina, który nie ma rozchwianej osobowości, ale w każdej sytuacji potrafi się znaleźć i uszanować innych ludzi.

7. Obowiązki spełniaj sumiennie, bądź karny i posłusznySumienność i punktualność są niezbędne w każdej pracy. Bez nich wszystko, co robimy, będzie niedokładne. Praca zbiorowa wymaga od nas podporządkowania się, karności i posłuszeństwa. Bez dobrego kierownictwa i karności marnuje się wiele sił i środków.

8. Dbaj o zdrowie i rozwój fizycznyUprawiaj ćwiczenia fizyczne, nie używaj napojów alkoholowych. Sport, turystyka, ćwiczenia fizyczne, to nie tylko rozrywka, ale także ważny czynnik kształtowania osobowości i wzmocnienie sił fizycznych. Katolik jest nie tylko człowiekiem wielkiego „ducha”, ale i harmonijnie rozwiniętego ciała. Troska o integralny rozwój psychofizyczny jest także wykładnikiem naszej osobistej wiary. Dlatego zwracamy uwagę na twórczy wypoczynek i kulturalne, urozmaicone spędzanie wolnego czasu.

9. Bądź gospodarny, oszczędny, cudze dobro szanujPolska potrzebuje dzisiaj dobrych „gospodarzy”. Budujemy nasze państwo po wielu latach rabunkowej gospodarki. Ucz się gospodarować swoimi pieniędzmi i staraj się je jak najlepiej „zainwestować”.

10. Bądź stały w przekonaniach wytrwały w działaniu, pogodę ducha nieś w swe otoczenieMyśląc o Bogu w świecie wyrabiaj sobie katolicki pogląd nas świat. Tym przekonaniom masz pozostać wierny. Bądź wytrwały w postępowaniu według swoich zasad, chociażby narażało cię to na nieprzyjemności, czy drwiny. Zadowolenie z tego, że wytrwałeś, będzie dla ciebie najlepszą nagrodą. Pogoda ducha i uśmiech niech promieniują z twojej osobowości. Spokój i umiejętność rozładowywania napiętych sytuacji niech będą darem jaki możesz zaofiarować innym. Wystrzegaj się taniej rozrywki i beztroskiej wesołkowatości.

 

 

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Katolickiej 

Diecezji Sandomierskiej 

https://ksmsandomierz.pl/#mctmp


KOŁA RÓŻAŃCA ŚWIĘTEGO

 PARAFII  MBKP

W ANDRZEJOWIE 


 

Istniejące Koła Żywego Różańca w naszej parafii i Statut Stowarzyszenia Żywego Różańca.

 

Nasze Koła Żywego Różańca:

Koło różańcowe Św. Ojca Pio

  • Łagód Janina
  • Mazur Janina
  • Mazur Zofia
  • Kiszka Teresa
  • Myszak Czesława
  • Maziarz Zofia
  • Maziarz Renata
  • Kokoszka Anna
  • Golec Maria
  • Gzik Bożena
  • Łagód Dorota
  • Gałus Tadeusza
  • Drzazga Janina
  • Ciupak Anna
  • Ciupak Zenobia
  • Daśko Zofia
  • Czarna Janina
  • Wieleba Teresa
  • Gałus Zofia
  • Mazur Małgorzata

 

Róża różańcowa Św. Faustyny

 

  • Krystyna Krzos
  • Anna Golec
  • Urszula Sajdak
  • Marzena Widz
  • Danuta Dolecka
  • Grażyna Jaskowska
  • Krystyna Oleszko
  • Zofia Fac
  • Magdalena Krzos
  • Anna Biała
  • Teodora Bańka
  • Teodozja Chmiel
  • Elżbieta Wasil
  • Grażyna Król
  • Janina Chmiel
  • Janina Osmanowska
  • Teodozja Golec
  • Grażyna Kolasa
  • Stanisława Dubiel
  • Beata Kolasa

 

 

Róża Matki Bożej Królowej Polski

 

  • Zofia Golec
  • Małgorzata Tomiło
  • Maria Krzosek
  • Teresa Breś
  • Maria Gałus
  • Bronisława Golec
  • Bronisława Oleszko
  • Wiesława Golec
  • Edyta Mucha
  • Maria Łagód
  • Maria Wojtan
  • Janina Moskowicz
  • Krystyna Dyjak
  • Mirosława Łagód
  • Janina Łagód
  • Tadeusza Łagód
  • Maryla Łagód
  • Krystyna Moskal
  • Grażyna Moskal
  • Teresa Wieleba 

 

Koło różańcowe św. Maksymiliana Marii Kolbego

 

  • Elżbieta Ciupak
  • Anna Abram
  • Anna Butkowska
  • Bożena Brzuch
  • Zofia Brzuch
  • Katarzyna Jargiło
  • Anna Kiszka
  • Bronisława Kotrybała
  • Maria Kotrybała
  • Maria Król
  • Janina Krzosek
  • Janina Moskal
  • Tadeusza Moskal
  • Anna Stańska
  • Janina Wieleba
  • Janina Wojtan

Zelatorka - Elżbieta Bielak

  • Alina Gębala
  • Zofia Krupicz
  • Krystyna Hain
  • Renata Florek
  • Teresa Kula
  • Marianna Bielak
  • Wiesława Bielak
  • Zofia Mazur
  • Bronisława Mazur
  • Genowefa Wasil
  • Maria Wasil
  • Stanisława Kiszka
  • Maria Kiszka
  • Lucyna Moskowicz
  • Genowefa Kula
  • Teodozja Oleszko
  • Zofia Moskowicz
  • Janina Kłyś
  • Monika Myszak

 

Koło różańcowe bł. Karoliny Kózkówny

 

  • Kazimiera Łagód
  • Maria Oleszko
  • Kazimiera Dyjach
  • Janina Kłyś
  • Jadwiga Krzysztoń
  • Czesława Widz
  • Janina Wojtan
  • Teresa Król
  • Krystyna Mazur
  • Renata Czapla
  • Maria Kotrybała
  • Genowefa Kula
  • Lucyna Moskowicz
  • Tadeusza Powrózek
  • Janina Moskal
  • Maria Kulpa
  • Zofia Krzysztoń

 

STATUT STOWARZYSZENIA „ŻYWY RÓŻANIEC”

 

„Żywy Różaniec” jest wspólnotą osób, które w duchu odpowiedzialności za Kościół i świat i w wielkiej prostocie otaczają modlitewną opieką tych, którzy najbardziej jej potrzebują i są wskazani zwłaszcza w Papieskich Intencjach Apostolstwa Modlitwy.Modlitwa różańcowa, powszechnie znana i wielokrotnie polecana przez papieży, zyskała popularność dzięki wspólnotowej formie modlitwy, zainicjowanej przez sługę Bożą Paulinę Jaricot w Lyonie w 1826 r. Założone przez nią Stowarzyszenie Żywego Różańca zatwierdził papież Grzegorz XVI konstytucją Benedicentes Domino w 1832 r. W Polsce praktyka Żywego Różańca stała się znana już pod koniec XIX wieku. Niniejszy statut ma służyć osobom zjednoczonym we wspólnym odmawianiu różańca, by odkrywając głębię tej modlitwy i sięgając do korzeni tej właśnie formy jej praktykowania, zyskiwali, za zachętą bł. Jana Pawła II, „sposobność duchową i pedagogiczną do osobistej kontemplacji, formacji Ludu Bożego i nowej ewangelizacji” (RVM 3). Stowarzyszenie to nosi nazwę „Różańca”, gdyż jego członkowie, podzieleni na grupy po dwadzieścia osób, odmawiają go codziennie, każdy jedną dziesiątkę, a także dlatego, że każda grupa składa się z tylu osób, ile jest tajemnic w różańcu. Stowarzyszenie nazywa się „Żywym”, gdyż liczba osób, które się nań składają, niejako wprawia je w działanie poprzez ciągłe recytowanie modlitw, które czerpią swą skuteczność z rozważania tajemnic Jezusa i Maryi, czy to w celu nawrócenia grzeszników, czy doskonalenia sprawiedliwych. Zwie się je „Żywym”, gdyż ci, którzy go tworzą, są zastępowani przez kolejnych, gdy ci umierają, bądź gdy zeń odchodzą.

 

§ 1.POSTANOWIENIA OGÓLNE

    

1. Żywy Różaniec jest prywatnym stowarzyszeniem wiernych o charakterze modlitewnym i formacyjnym, działającym na terenie całej Polski.  

2. W swojej działalności Żywy Różaniec kieruje się postanowieniami Kodeksu Prawa Kanonicznego, szczególnie tymi, które dotyczą prywatnych stowarzyszeń wiernych (kan. 321-326), oraz uchwałami Konferencji Episkopatu Polski w sprawach jego dotyczących.    

3. W poszczególnych diecezjach niniejszy Statut Żywego Różańca obowiązuje po wprowadzeniu go dekretem Biskupa Diecezjalnego. Biskup Diecezjalny, przyjmując ten Statut, może uwzględnić w jego realizacji praktyki już istniejące na terenie jego diecezji.

§ 2.ISTOTA I DUCHOWOŚĆ  

 

1. Żywy Różaniec jest wspólnotą osób, z których każda zobowiązuje się do codziennego rozważania jednej tajemnicy różańcowej. Liczba osób we wspólnocie podstawowej odpowiada liczbie tajemnic różańca świętego.   2. Zgodnie z pragnieniem założycielki Żywego Różańca, sługi Bożej Pauliny Jaricot, która chciała „uczynić różaniec modlitwą wszystkich” i „poprzez różaniec odnowić wiarę”, Żywy Różaniec podkreśla wspólnotowy charakter rozważania tajemnic różańcowych. Choć każdy z członków Żywego Różańca modli się tajemnicą, która jemu przypadła, w miejscu i czasie przez siebie wybranym, to jednak istotną dla Żywego Różańca jest więź modlitewna, rozumiana jako świadomość wspólnej modlitwy w podjętych intencjach.    

3. Dla podkreślenia wspólnoty modlitwy członkowie Żywego Różańca, tam gdzie jest to możliwe, przynajmniej raz w miesiącu zbierają się na wspólną modlitwę.    

4. Zaleca się tworzenie ścisłych więzów między członkami Żywego Różańca, tak aby uwypuklić wspólnotowy charakter Kościoła.    

5. W łączności z całym Kościołem Żywy Różaniec podejmuje jako główną intencję swoich modlitw intencje polecane przez papieża dla Apostolstwa Modlitwy, czyli Papieską Intencję Ogólną i Papieską Intencję Misyjną, oraz chętnie przyjmuje specjalne intencje polecane przez biskupa miejsca.    

6.  Mając na uwadze to, co zostało powiedziane w ust. 1-3, zgodnie z zamysłem założycielki sługi Bożej Pauliny Jaricot program duchowy Żywego Różańca obejmuje:  

1)  wypraszanie miłosierdzia Bożego przez wstawiennictwo Maryi, Matki Bożej;    

2)  troskę o wzrost wiary w duszach ludzkich;  

3)  krzewienie modlitwy różańcowej;  

4) wspieranie misyjnej działalności Kościoła;    

5) troskę o wierność nauczaniu Kościoła – za wzorem św. Dominika.

 

§ 3.STRUKTURA  

 

1. Stowarzyszenie Żywego Różańca podlega Konferencji Episkopatu Polski, która zatwierdza jego Statut i wybiera Moderatora Krajowego spośród trzech kandydatów, których przedstawia Konferencja Moderatorów Diecezjalnych.    

2. Konferencję Moderatorów Diecezjalnych tworzą wszyscy moderatorzy diecezjalni oraz członkowie Zarządu.    

3. Konferencja Moderatorów Diecezjalnych w głosowaniu zwyczajnym wyłania Zarząd Stowarzyszenia, w skład którego wchodzi: pięciu moderatorów diecezjalnych oraz przedstawiciel Papieskich Dzieł Misyjnych i przedstawiciel redakcji czasopisma formacyjnego, jakim dla Żywego Różańca jest miesięcznik „Różaniec”.  4. Przewodniczącym Zarządu Stowarzyszenia i Konferencji Moderatorów Diecezjalnych jest Moderator Krajowy.     

5. Siedzibą Stowarzyszenia Żywego Różańca i Zarządu jest Dom Wydawnictwa Sióstr Loretanek w Warszawie, ul. L. Żeligowskiego 16/20.    

6. Na terenie diecezji Żywy Różaniec podlega biskupowi miejsca, który mianuje moderatora diecezjalnego oraz określa sposób współpracy między wspólnotami Żywego Różańca.    

7. W parafii grupy Żywego Różańca podlegają władzy proboszcza, który sprawuje ją osobiście lub przez wyznaczonego kapłana, zwanego moderatorem parafialnym.    

8. Wspólnoty Żywego Różańca powstałe przy szkołach, wspólnotach zakonnych oraz innych ośrodkach pozostają w łączności z proboszczem parafii, na terenie której powstały.    

9. Podstawową jednostką Żywego Różańca jest wspólnota dwudziestu osób zwana „kołem” lub „różą”. Na czele róży (koła) stoi zelator/zelatorka wyłaniany/wyłaniana według miejscowej tradycji.    

10. Wszyscy zelatorzy w parafii tworzą Parafialną Radę Żywego Różańca.    

11. Członkowie Żywego Różańca posługują się Ceremoniałem Żywego Różańca, zatwierdzonym przez właściwą władzę kościelną.

 

§ 4.PRZYNALEŻNOŚĆ  

 

1. Do Żywego Różańca może należeć każdy ochrzczony, który tego prawa nie został pozbawiony przez prawo kościelne.    

2. Do Żywego Różańca przystępuje osoba przez wyrażenie swej decyzji wobec zelatora/zelatorki lub proboszcza czy moderatora parafialnego.    

3. Ten, kto został przyjęty do Żywego Różańca, nie może być z niego usunięty, chyba że inaczej o tym mówi prawo kanoniczne.    

4. Przynależność do Żywego Różańca nie wyklucza przynależności do innych stowarzyszeń i ruchów o charakterze modlitewnym, formacyjnym czy apostolskim.

 

§ 5.ZADANIA I OBOWIĄZKI

 

1.  Zadania i obowiązki członków Żywego Różańca:  

 

1) codzienne rozważanie jednej wyznaczonej tajemnicy różańca świętego; opuszczenie tej modlitwy nie sprowadza grzechu ciężkiego;  

2) udział w miesięcznym spotkaniu formacyjnym połączonym ze zmianą tajemnic;  

3) uczestnictwo w życiu sakramentalnym Kościoła;  

4) rozszerzanie czci Najświętszej Maryi Panny przykładem życia i działalnością apostolską, zwłaszcza przez krzewienie modlitwy różańcowej;  

5) odważne stawanie w obronie wiary;    

6) udział w pogrzebie członka Żywego Różańca należącego do tej samej róży (koła);  

7) kapłani należący do Stowarzyszenia ofiarowują raz w roku Ofiarę Mszy świętej w intencji Żywego Różańca;  

8) osoby zakonne ofiarowują w tej samej intencji jedną Komunię świętą w roku.

 

2. Zadania i obowiązki zelatora/zelatorki:    

 

1) troszczy się o prawdziwego ducha modlitwy we wspólnocie;    

2) czuwa nad pełnym składem osobowym róży (koła) oraz koordynuje comiesięczną wymianę tajemnic;   

3) zachęca członków do gorliwej działalności apostolskiej, zwłaszcza wśród chorych i ubogich;     

4) utrzymuje stałą łączność między kapłanem odpowiedzialnym za Żywy Różaniec a różą (kołem) i między różami (kołami);    

5) odwiedza chorych członków róży (koła);    

6) zbiera składki na Mszę świętą, dzieła charytatywne, misje i inne cele.    

 

3.    Zadania i obowiązki moderatora parafialnego:    

 

1) przyjmuje do Żywego Różańca i prowadzi Parafialną Księgę Żywego Różańca;    

2) dba o formację członków Żywego Różańca;    

3) prowadzi miesięczne nabożeństwa i podaje intencje na dany miesiąc;  

4) zapowiada odpusty różańcowe;    

5) współpracuje z moderatorem diecezjalnym;    

6) tam, gdzie istnieje Parafialna Rada Żywego Różańca, koordynuje jej pracę, dbając o współpracę wszystkich zelatorów.    

 

4. Zadania i obowiązki moderatora diecezjalnego: